♥جوونتر که بودم یکی عاشقم بود♥
منو که نمی دید دلش می گرفت زود
♥می گفت خیلی وقته دلم پا به پاته♥
می گفت هر جا باشی نگاهم به راته
♥منم بچه بودم دلم پر پرش شد♥
بهش اینو گفتم اونم باورش شد
♥خلاصه نشستیم یه رویا کشیدیم♥
واسه زندگیمون چه خوابایی دیدیم
♥به هم قول دادیم که با هم بمونیم♥
تا هر جا که میشه تا هر جا بتونیم
♥ولی من نموندم نه اینکه نمیشد♥
زدم زیرِ قولم دلم دم دمی شد
♥حالا گاهی وقتها به یادش میفتم♥
درست لحظه هایی که یادش میفتم
♥تمامِ وجودم پر از شرم میشه♥
به این خاطراتش سرم گرم میشه میشه
♥به هم قول دادیم که با هم بمونیم♥
تا هر جا که میشه تا هر جا بتونیم
♥خودم زندگیمو به حسرت سپردم♥
درست خاطرم نیست ولی پاشو خوردم