آهنگ کامران مولایی به نام پایتخت عشق

رفتی اندوه منو تنهایی گردن نمیگیره رفتنت زخم عمیق روحمه که جاش نمیره غمت عین سایمه همیشه با من هم مسیرهزندگیم شده یه کابوسی که میبینم همیشه زیر بارون داری میری خیره موندم پشت شیشه نمی‌دونم چرا این عذاب من تموم نمیشهغصه هام تازه میشه وقتی که بارون میزنه پایتخت عشقتو آتیش کشیدی یه تنه اون که میسوزه فقط شهر تو نیس قلب منهداره کم کم عطرتو از رو لباسم میپره گریه کردم،گریه هام عشقو بشوره ببره ولی دلتنگیم اضافه میشه هرچی میگذرهمن تمومه زندگیمو پای عشق تو گذاشتم تو غرورمو شکستی تیکه هاشم برنداشتممیدونستم نمی‌مونی همیشه رفتنی می‌ره آدم عاشق میشه وقتی تنهاییشم می پذیره