♥با توام ابر مسافر وطن پرنده ها کو♥
با توام ابر مسافر گریه ها و خنده ها کو
♥دنیا دیوار و زندون منو از خودم رها کن♥
تا شبو ازم بگیری اسم فردارو صدا کن
♥اینجا شلاق و زنجیر اینجا آسمون کوتاه♥
اینجا سقف آرزوها به بلندی یه آهه
♥من اسیرم اما زنجیر تو اسارت غروره♥
آرزومه پر کشیدن وطن پرنده دوره
♥با توام ابر مسافر که تنت داغ زمینه♥
روی آفتابو نپوشون بذار دنیارو ببینه
♥ما میخواستیم از ترانه واسه هم خونه بسیازیم♥
مث عاشقای قصه دل به آسمون ببازیم
♥ما میخواستیم اما دنیا پر سنگ و پر خاره♥
تو بباری یا نباری برامون فرقی نداره
♥بذار دنیارو ببینه اونکه آفتابی ترینه♥
اونکه بارون میشه هرشب رو تن گلای میشینه
♥اونکه ابری میشه گاهی تو چشای گریه آلود♥
اونکه بارونیه جنسش اونکه عاشقه زمین بود
♥اینجا شلاق و زنجیر اینجا آسمون کوتاه♥
اینجا سقف آرزوها به بلندی یه آهه