♥بهم گفتن گلتُ آب برده، دیگه تنها شدی برا همیشه♥
کسى که دلشُ زده به دریا، به این راحتی ها پیدا نمیشه
♥بهم گفتن گلتُ آب برده، کسی از جاىِ اون خبر نداره♥
دیگه باید بشینى تا یه روزى، که دریا پرپرش رو پس بیاره
♥حالا میگن تو رو با دسته بسته، تو رو زنده زنده خاک کردن♥
نمیدونى که مادر چى کشیدم، منو با این خبر هلاک کردن
♥پُره حرفم پُره دردم عزیزم، ولى آغوش من امنِ هنوزم♥
بذار دستاتُ وا کنم عزیزم، تو آغوشِ تو راحت تر بسوزم
♥پُره حرفم پُره دردم عزیزم، ولى آغوش من امنِ هنوزم♥
بذار دستاتُ وا کنم عزیزم، تو آغوشِ تو راحت تر بسوزم
♥اگه دست تو رو نبسته بودن، می تونستی با یه لشگر بجنگی♥
تو بچه شیر این خاکی نترسی، تو می تونی که بی سنگر بجنگی
♥بگو تا داغِ تازم تازه تر شه، بهت لحظه آخر آب دادن؟♥
آخه مادر براىِ تو بمیره، که اینجورى تو رو عذاب دادن
♥برا عکسات رو پام لالایى خوندم، شباى بى کسى و بى قرارى♥
کى جرات کرده دستاتُ ببنده؟ بمیرم تو مگه مادر ندارى؟
♥بهم برخورده مادر، بغض دارم، قسم خوردم دیگه دریا نمیرم♥
قسم خوردم گلم مثلِ خودِ تو، منم با دستاىِ بسته بمیرم
♥پُره حرفم پُره دردم عزیزم، ولى آغوش من امنِ هنوزم♥
بذار دستاتُ وا کنم عزیزم، تو آغوشِ تو راحت تر بسوزم
♥پُره حرفم پُره دردم عزیزم، ولى آغوش من امنِ هنوزم♥
بذار دستاتُ وا کنم عزیزم، تو آغوشِ تو راحت تر بسوزم