♥من و بغل کن عشقِ من که خاکِ مادری تویی♥
کجا برم بدونِ تو که عشقِ آخری تویی
♥تو سرپناهِ خستگی من باش من دلم پُره♥
یه وقتا آدم از دوست و دشمن زخم میخوره
♥عشق به خاکت فرقی با مادر نداره♥
خاک یه آتیشه که خاکستر نداره
♥چه کوه هایی نذاشتن رو سرِ این خونه خاکستر بباره♥
عشق، یعنی پروانه و آتیش و بارون
♥عشق، یعنی غواصی توو خاک بیابون♥
مثِ دل گرمی دادن به رفیقت تووی سرمای زمستون
♥شکستن از شکسته پنهون نیست♥
گذشتن از گذشته آسون نیست
♥جواب تشنگی که بارون، بارون نیست♥
عشق به خاکت فرقی با مادر نداره
♥خاک یه آتیشه که خاکستر نداره♥
چه کوه هایی نذاشتن رو سرِ این خونه خاکستر بباره
♥عشق، یعنی پروانه و آتیش و بارون♥
عشق، یعنی غواصی توو خاک بیابون
♥مثِ دل گرمی دادن به رفیقت تووی سرمای زمستون♥