♥نیستی و زنگ صدات مونده به گوشام♥
من شدم درست مث خونه به دوشا
♥مث اون بیچاره که دستاش پوچه♥
صاحبخونه اثاثشو ریخت کف کوچه
♥مث زندونی که حبس ابد خورد♥
شدم اون قلبی که از صد جا تَرک خورد
♥مث اون بچه ای که بعد تولد♥
حسرتش دیدن روی مادرش شد
♥تاریکه دنیام برس به دادم♥
جز تو چی دارم مگه توو کل عالم
♥از همه حتی از خودم طلبکارم♥
بعدِ تو من به خودم حبس ابد دادم
♥تو رگ و ریشمی چیکار کنمت♥
من شدم به درد دوری تو مبتلا
♥هر روز بی تو دوباره ترسیدم♥
دارم تقاص کدوم گناهو پس میدم
♥تو رگ و ریشمی چیکار کنمت♥
من شدم به درد دوری تو مبتلا
♥هر روز بی تو دوباره ترسیدم♥
بگو تقاص کدوم گناهو پس میدم
♥هر چی که ساختمو ریختی همه رو یک روز♥
حبستم کردی برا من ابد و یک روز
♥تو که رفته بودی و دلت نخواست برگردی♥
من شدم وابستت تو چرا پس ترک کردی
♥تو رگ و ریشمی چیکار کنمت♥
من شدم به درد دوری تو مبتلا
♥هر روز بی تو دوباره ترسیدم♥
دارم تقاص کدوم گناهو پس میدم
♥تو رگ و ریشمی چیکار کنمت♥
من شدم به درد دوری تو مبتلا
♥هر روز بی تو دوباره ترسیدم♥
بگو تقاص کدوم گناهو پس میدم
♥فکر میکردم که دل توام واسم میسوزه♥
حبس این نبودن تو ابد و یک روزه
♥ابد و یک روزه ابد و یک روزه♥
تو رگ و ریشمی چکار کنم حالا
♥بیا درد دوریتم دوباره زد بالا♥