♥جان من بی من مرو تنها شدن درمان ندارد♥
عاشقی بی همنفس در این قفس پایان ندارد
♥رفتنت را قلب من زیبای من باور ندارد♥
باورم کن قصه این عاشقی آخر ندارد
♥من نگارم میرود دارو ندارم میرود♥
وای اگر روزی چو من تنها بماند
♥من نگارم میرود آرام جانم میرود♥
وای اگر تنها لب دریا بماند
♥من چو مجنونم که خوش کرده به دیدارت دلش را♥
همچو موجی که بغل میگیرد آخر ساحلش را
♥تشنه میمانم که شاید یک نفس بر من بباری♥
من چه دردی میکشم بی تو از این شب زنده داری
♥من نگارم میرود دارو ندارم میرود♥
وای اگر روزی چو من تنها بماند
♥من نگارم میرود آرام جانم میرود♥
وای اگر تنها لب دریا بماند