آهنگ چون یقین کردی که در عشقت گرفتارم صدای زن + دانلود

سبزه قربونت شوم گلدسته مهمونت شوم صدقهی لعل لبات سیب زنخدونت شوم سبزه قربونت شوم گلدسته مهمونت شوم صدقهی لعل لبات سیب زنخدونت شوم وای بیا از در درآ مثل همیشه سبزه یار وای بیا از در درآ مثل همیشه سبزه یار وای دلوم نازک شده مانند شیشه سبزه یار آخ دلوم نازک شده مانند شیشه سبزه یار آخ غمونه بر دلوم گشته درختی سبزه یار وای غمونه بر دلوم گشته درختی سبزه یار وای که کرده شاخ و بالا برگ و ریشه سبزه یار وای که کرده شاخ و بالا برگ و ریشه سبزه یار سبزه قربونت شوم گلدسته مهمونت شوم صدقهی لعل لبات سیب زنخدونت شوم سبزه قربونت شوم گلدسته مهمونت شوم صدقهی لعل لبات سیب زنخدونت شوم آخ بیا از در درآ درد تو گیروم سبزه یار وای بیا از در درآ درد تو گیروم سبزه یار وای به دسمال کتون گرد تو گیروم سبزه یار وای به دسمال کتون گرد تو گیروم سبزه یار آخ به دسما کتون ریشه ریشه سبزه یار وای عرق از چهره زرد تو گیروم سبزه یار وای عرق از چهره زرد تو گیروم سبزه یار سبزه قربونت شوم گلدسته مهمونت شوم صدقهی لعل لبات سیب زنخدونت شوم سبزه قربونت شوم گلدسته مهمونت شوم صدقهی لعل لبات سیب زنخدونت شوم سبزه قربونت شوم گلدسته مهمونت شوم صدقهی لعل لبات سیب زنخدونت شوم یاد از آن روزی که بودی زهره یار من دور از چشم رقیبان در کنار من حالیا خالیست جایت ای نگار من در شام تار من آخر کجایی زهره؟ یاد داری زهره آن روزی که در صحرا دست اندر دست هم گردش کنان تنها راه میرفتیم و در بین شقایقها بود عالم مارا لطف و صفایی زهره بود هنگام غروب آن روز افق زیبا ایستادیم از برای دیدنش آنجا تکیه تو بر سینه ام دادی سر خود را گفتیم و گفتنها، بس راز هایی زهره چون یقین کردی که در عشقت گرفتارم سرد گشتی و نمودی این چنین خوارم خود نکردی فکر آخر نازنین یارم من هم چو تو دارم آخر خدایی زهره ای باد صبا بهر خدا بوی که داری، حبیبم بوی که داری این بوی خوش از سلسله موی که داری جانا جانم موی که داری حبیبم موی که داری خرم شده بستان ز تو ای باد بهاری این خرمی از روی که و بوی که داری بوی که داری ای عزیز بوی که داری آی ای کاش بدانستم یک آرزوی دل تا خود تو به دل آرزوی روی که داری تا خود تو به دل آرزوی روی که داری جانم جانم روی که داری عزیزم روی که داری آی یار دل آه ای دل ما روی دل از جمله جهان سوی تو داریم تو روی تو روی دل قبله جان سوی که داری عزیزم سوی که داری حبیبم سوی که داری گردیده مؤید، گردیده مؤید، ز چه فکر تو پریشان در سر مگر اندیشه گیسوی که داری ای عزیز دل در سر مگر اندیشه گیسوی که داری که داری