آهنگ شد فصل گل و من دور از آن ماهم غلامحسین بنان

گل من بستان گشته رويت چمن از گل شد چون سر کويت بلبل از مستی هر نفس نغمه ای سر کند سبزه درگيرد روی صحرا را لاله آرايد چهر زيبا را قطره باران چهره لاله را تر کند با مينای می آماده کن می را هان مطرب بزن ساقی بده مي را کز بلبل آيد نغمه نوروزی پر کن قدح با شادی پيروزی دلدادگان را اي گل صلا ده جامی ز ما گير جامی به ما ده نوگلي پيدا در بهاران کن روي و مويش را بوسه باران کن هر دم از شادی خنده زن باده خور پای گل لاله گر خواهی آتشين رويش سنبل ار جويی تار گيسويش گل اگر بايد چهره او نگر جای گل شد فصل گل و من دور از آن ماهم ای سرو روان وصلت به جان خواهم بازآ که چون گل در کنارم باشی در نوبهاران نوبهارم باشی دلدادگان را ای گل صلا ده جامی ز ما گير جامی به ما ده