آهنگ روزبه نعمت الهی به نام پرتگاه

منم اون آرزو زنده به گور که همش دشنه از خودی خورده بی گناهم شبیه یه بچه که به دنیا نیومده مرده قلب تو میزنه توو سینه من من رو از نیمه راه برگردون قلب من هردومون رو قبل سقوط از لب پرتگاه برگردوند نرو به بی راهه دل به بن بست نده همه چیز دست توئه من رو از دست نده صبر کن که بگذره این شب های ناخوشی داری با دست خودت عشقمون رو میکُشی نفسم تازه میشه با نفست حوصله کن، حوصله کن میشه بمونم میشه عاشق شد و دنیا رو گرفت خسته نشد، خسته نشد از دل خونم نرو به بی راهه دل به بن بست نده همه چیز دست توئه من رو از دست نده صبر کن که بگذره این شب های ناخوشی داری با دست خودت عشقمون رو میکُشی