آهنگ رضا صادقی به نام مهمان کشی

تویِ این شهر عاشق کُش،یه مردی بی طرفداره می دونه آخر کاره،ولی از عاشقی دست بر نمی دارهعجیبه حال مردی که،میون شهر نامرداس به جرم غیرتش تنهاس،لبش خشکه دلش دریاسمهمون کُشی رَسمِ کُجایِ دنیاس؟! این رسم بد،رسم کدوم دیاره؟! نفرین به اون کسی که تویِ خونش مهمون واسه،مهمون کُشی میارهدلش گرمه به اون اسمی،که دائم روی لَب داره تمومِ شهر فهمیدن،به چه عشقی گرفتارهتماشا کُن که تنهایی چه غوغایی به پا کرده همیشه پرچمش بالاس،که به قولش وفا کردهمهمون کُشی رَسمِ کُجایِ دنیاس؟! این رسم بد،رسم کدوم دیاره؟! نفرین به اون کسی که تویِ خونش مهمون واسه،مهمون کُشی میاره