♥بهونه ی تورو میگیرن هم گلا هم باغبونشون♥
کبورترامون خیلی وقته خالیه ظرف آب و دونشون
♥تو که بودی مث بهار بود نفسات با همه فرق داشت♥
بیا ببین درخت قلبم تو که نیستی ریخته برگاش
♥من ببین چه قشنگ کردم♥
واسه تو چه لباسی تن کردم
♥تو دلم برات سفره پهن کردم بیا♥
من لبه یه تراس موندم
♥پیش گلدون پر یاس موندم♥
یکی بچینم گوشه ی موت بکارم بیا
♥یادمه که میگفتی کاشکی♥
تو این همه برام غرور نداشتی
♥حالا همون آدم مغرور داره میگه بیا آشتی♥
بیا پیش آسمونم بیمه کن تنها نمونم
♥دلو یه جوری بغلت بگیر که بلرزه همه جونم♥
من ببین چه قشنگ کردم
♥واسه تو چه لباسی تن کردم♥
تو دلم برات سفره پهن کردم بیا
♥من لبه یه تراس موندم♥
پیش گلدون پر یاس موندم
♥یکی بچینم گوشه ی موت بکارم بیا♥