♥زیرِ آسمونِ آبی،آسمونِ کبود♥
فرقی نمیکنه،زندگی به کامِ ما نبود
♥ما دو تا بودیم،هر دومون خسته از گذشته♥
دو تا شخصیت عجیب،یکی خوب و یکی نبود
♥ما دو تا بودیم،یکیمون کم حرف میزد♥
یکی مون پا پیش میکشید
♥و با دست پس میزد♥
دو تا دیوونه ی مریض،که خورده بودن به هم
♥یکی میدویید برسه،یکی خستش میکرد♥
یکی پُر از امیدو یکی همیشه بی یخیال
♥یکی راه خودشو داشت،یکی پس رفت می کرد♥
تو گذشت و گذشت یه دو فصلی ازش
♥یکی عصبی بود،اون یکی میخندید همش♥
یکی شیشه خورده داشت
♥هنوز صاف نشده بود♥
یکی با سکوتش،میجنگید همش
♥تا یه روز اومد،فهمیدن میشه با هم خوب بود♥
یکی از جدایی میترسید همش
♥یکی تو خونه حبس و یکی ولِ خیابونا♥
یکی تنها بود،اون یکی پِی چیا بود ها؟
♥یکی دس دس میکردو بد مست میکرد♥
و
♥خستش میکرد و دَم نمیزدش اَه♥
یکی دیگه روزا پیش کیا بود ها؟
♥یکی شکست و نگفت♥
ولی میریخت تو خودش
♥غو ساکت میموند،بازم عاشق میموند♥
اَه
♥یکی دیگه شبا فکر چیا بود ها؟♥
آهای دنیا،ببین خستم
♥بگو برگرد،پشیمونم♥
به کی خیره شده چشماش
♥نمیدونم نمیدونم♥
دلم تنگه،نمیفهمه
♥بگو از آدما سیره♥
بگو بد جور زمین خورده
♥همین چند وقته بیهوده♥
یکیشون درد کم نداشت،ولی دلقک میشد
♥شاید بخنده،یه لحظه،بهتر شه حالش♥
اون که واسه همون خندش میمرد
♥یکی رسیده ته خط از اون دوتایی که گفتم♥
وقتی رو اسمش ضربدر میخورد
♥یکی بد گیر میدادو شب دیر میاد♥
و طلب کار بود
♥یکی هنو واسش طرفدار بود♥
همون بده من بودم ولی خوب جا میزدم
♥کلی غول تو کار بود وقتی درجا میزدم♥
اون بده من بودم اون که لِه شد غرورش
♥بازم اسمتو هر جا میبرم♥
انگار از اون روزای خوب دیگه خبری نمیشه
♥خواستم دنیارو بسازم،یه نفری نمیشه♥
حرفامو نذاشت بزنم،فقط نوشت و رفتش
♥گفت دلم گیرِ یه آدم عوضی نمیشه♥
من بد شده بودم،تو این زندگیه سگی
♥اینا باعث شد،قید همدیگرو زدیم♥
ببین دارم با خاطرات تو جنگ میکنم
♥عاشق ته ریش بود،ریشامو بلند میکنم♥
انقد بد شدم به بودنت چشم نمیدوزم
♥عاشق رنگ روشنه،دیگه مشکی میپوشم♥
هنوزم فردامو با خیالِ تو رنگ میکنم
♥مو های کوتاه دوست داشت،اونم بلند میکنم♥
آهای دنیا،دیگه مُردم
♥بگو بیاد،نمیتونم♥
یه بُغضی تو گلوم گیره
♥بگو برگرد،پشیمونم♥
الکی مثلا،دیگه دلتنگت نیستم