♥تو آغوش ِ سرد ِ کدوم سنگری♥
که حتی رفیقات گم کردنت
♥کجای جهان ُ بگردم پی ِ♥
پلاکی که انداختی گردنت
♥بُریدم از این گشتن ِ بی هدف♥
دیگه وقت ِ اونه امونم بدی
♥من این خاک ُ تا کی ببوسم که تو♥
یه جا ردّ ِ پاتو نشونم بدی
♥یه تعبیری از عشق دادی به من♥
که با فکرتم عاشقی میکنم
♥که یه عمره رفتی و توو باورم♥
دارم پیش ِ تو زندگی میکنم
♥تو یک دنیا خبر آورده بودی♥
از اونایی که مرد ِ روزگارن
♥چقدر باید بشینم بلکه یک روز♥
واسه من یک خبر از تو بیارن
♥نمی تونم برم تو سنگری که♥
تو تووی بند بند ِ لحظه هاشی
♥از این وحشت که جایی راه می رم♥
که شاید زیر ِ پای ِ من تو باشی
♥تو رفتی که خیلی ازین آدما♥
از این خواب ِ آشفته بیدار شن
♥تو از حال مردم خبر داشتی♥
بذار مردم از تو خبردار شن