♥بگو قلبت کجای قصه خون شد♥
کدوم سنگر هواتو زیر و رو کرد
♥که آغوشت یه پاره استخون شد♥
شبی که شهر بی دلشوره خوابید
♥تنت پشت کدوم خط تیر می خورد♥
چه موجی بود این که مثل طوفان
♥تمام زندگیتو با خودش برد♥
کجای کوچه افتادی مسافر
♥کجای کوچه از ما یاد کردی♥
تو که با یک تفنگ بی گلوله
♥تمام کوچه رو آزاد کردی♥
تو خاکستر شدی تا خونه باشه
♥که فردا رنگ آرامش بگیره♥
تو رفتی تا کنار شط و کارون
♥غرور سرزمین من نمیره♥
تو چی دیدی تو اون دریا که ساده
♥چشاتو رو تمام قصه بستی♥
کجایی که یه عمره لحظه لحظه
♥کنارم نیستی و باز هستی♥
رو این پس کوچه ها اسم یه خاکه
♥که شهر و کوچه هاشو از تو داره♥
هنوز آرامشی که از تو دارم
♥هواتو یاد شهر من میاره♥