دانلود آهنگ میلاد بابایی اتاق

♥نقش یک مردِ مرده مرده در فالت♥
توی فنجانِ مانده بر میزم
♥خط بکش دورِ مرد دیگر را♥
قهوه‌ات را دوباره می‌ریزم
♥زندگی از دروغ تا سوگند♥
خسته از زیر و روی رو در رو
♥زیر صورت هزارها صورت♥
خسته از چهره‌های تو در تو
♥چشم بستی به تخت طاووسم♥
در اطاقی که شاه من بودم
♥مرد تاوان اشتباهت باش♥
آخرین اشتباه من بودم
♥چشم وا کردم از تو بنویسم♥
لای در باز و باد می‌آمد
♥از مسیری که رفته بودی داشت♥
موجی از انجماد می‌آمد
♥مفت هم بوسه‌ام نمی‌ارزد …♥
وای از این عشق‌های دو زاری
♥هی فرار از تو سوی خود رفتن♥
آخ از این مردهای اجباری
♥مثل ماهی معلق از قلاب♥
زیر بار الاغ‌ها مردن
♥بر چلیب‌های تخت‌ها مصلوب♥
با خودت در اطاق‌ها مردن
♥زندگی از دروغ تا سوگند♥
خسته از زیر و روی رو در رو
♥زیر صورت هزارها صورت♥
خسته از چهره‌های تو در تو
♥بی‌گناه از شکنجه‌ها زخمی♥
پشت هم اتهام‌ها خوردن
♥هق هق از درد و الکن از گفتن♥
انتهای کلام را خوردن …
♥غرقِ در موج‌های پیشامد♥
گوشه‌ی گوش‌های دور از من
♥پشت سکان خدا نشست اما♥
باز هم ناخدا پرستیدن …
♥دل به دریای هرچه باداباد♥
قایقم را به بادها دادم
♥ناگزیر از گریز از ماندن♥
توی شیب مسیر افتادن
♥بادبان پاره ، عرشه بی‌سکان♥
قایقم رفت و قبل ساحل مرد
♥پیکرش داشت وقت جان کندن♥
روی گِل‌ها تلو تلو می‌خورد
♥دستم از هرچه هست کوتاه است♥
از جهان قایقی به گِل دارم
♥بشنو ای شاه گوش ماهی‌ها♥
دل اگر نیست درد و دل دارم
♥چشم وا کردم از تو بنویسم♥
لای در باز و باد می‌آمد
♥از مسیری که رفته بودی داشت♥
موجی از انجماد می‌آمد
♥با زبان ، با نگاه ، با رفتن♥
زخم جز زخم‌های کاری نیست
♥پای اگر بود ، پای رفتن بود♥
دست اگر هست دست یاری نیست
♥از کمرگاه چلّه‌ها رفتند♥
از پی تیر‌ها نباید گشت
♥چشم بردار علیرضا بس کن!♥
از کمان رفته برنخواهد گشت..
♥آسمان ، هیچ سربلندی بود♥
از سعودی که نیست افتادم
♥لااقل با تو بال وا کردم♥
زندگی را اگر هدر دادم
♥استخوان وفا به دندانم♥
زوزه از سوز مثل سگ مردن
♥زندگی چوب لای چرخم کرد♥
پشت پا ، پشت استخوان خوردن
♥لاشه‌ی باد کرده‌ای بودم♥
آمد از رو به رو ، ولی نشناخت …
♥صورتی که دوستش می‌داشت♥
چهره چرخاند و تف زمین انداخت
♥این منم ، مرد تا همین دیروز♥
مرد پابند آرزوهایت
♥مرد یک عمر کودکی کردن♥
لابلای بلند موهایت
♥خاطرت هست روزگارم را ؟♥
جایگاه مقدسی بودم
♥وزن یک عشـــق روی دوشم بود♥
من برای خودم کسی بودم …
♥من برای خودم کسی هستم!♥
دور و بر خورده عشق هم کم نیست
♥آن که دل از تو برد ، هرکس هست♥
بند انگشت کوچکم هم نیست
♥می‌شد از وِردهای کولی‌ها♥
با دعا و قسم طلسمت کرد
♥‌می‌شد آن سیب سرخ جادو را♥
از تو پنهان و با تو قسمت کرد
♥می‌شد از خود بگیرمت اما♥
زور بازو به دست‌هایم نیست
♥می‌شد از رفتنت گذشت اما♥
جان در اندازه های پایم نیست
♥زندگی سرد بود اما خب♥
خانه و سقف و سایه ای هم بود
♥گه گداری نوشته ای چیزی♥
از قلم دست مایه ای هم بود
♥زندگی سرد بود ، اما عشق♥
می‌تواسنت کارگر باشد
♥می‌توان قطب را جهنم کرد♥
پای دل در میان اگر باشد
♥خواب دیدم که شعر و شاعر را♥
هر دو را در عذاب می‌خواهی
♥از تعابیر خواب‌ها پیداست♥
خانه‌ام را خراب می‌خواهی
♥خانه‌ام را خراب می‌خواهی؟♥
دست در دست دیگری برگرد
♥دست در دست دیگری برگرد♥
خانه‌ام را خراب خواهی کرد..
♥دیگر ای داغ دل چه می‌خواهی؟♥
از چنین مرد زیر آواری
♥رد شو از این درخت افتاده♥
می‌توانی که دست برداری
♥لحن آن بوسه‌های ناکرده‌ست♥
بیت‌ها را جدا جدا کرده‌ست
♥گفته بودی همیشه خواهی ماند♥
سنگ بارید، شیشه خواهی ماند
♥گفته بودی ترک نخواهی خورد♥
دین و دل از کسی نخواهی برد
♥گفته بودی عروس فردایی..♥
با جهانم کنار می‌آیی
♥گفته بودی دچار باید بود♥
مرد این روزگار باید بود
♥گفته بودی بهار در راه است♥
ماه باران سوار در راه است
♥گفته بودی … ولی نشد انگار♥
دست از این کودکانه‌ها بردار !
♥گفته بودم نفاق می‌افتد♥
اتفاق ، اتفاق می‌افتد
♥گفته بودم شکست خواهم خورد♥
از تو هم ضربه‌شست خواهم خورد
♥گفته بودم در اوج ویرانی♥
از من و خانه رو بگردانی
♥هرچه بود و نبود خواهد مرد♥
مرد این قصه زود خواهد مرد
♥ماجرا زخم و داستان‌ها درد♥
نازنین ! پیچ قصه را برگرد
♥نازنین قصه‌ها خطر دارند♥
نقش‌ها نقشه زیر سر دارند..
♥نازنین راه و چاه را گفتم♥
آخر اشتباه را گفتم
♥گفتم اما عقب عقب رفتی♥
شب ‌شنیدی و نیمه‌شب رفتی …
♥دیدی آخر نفاق هم افتاد؟♥
اتفاق از اطاق هم افتاد
♥از اطاقی که باز تنها ماند♥
پر کشیدی و لای در واماند
♥چشم وا کردم از تو بنویسم♥
لای در باز و باد می‌آمد
♥از مسیری که رفته بودی داشت♥
موجی از انجماد می‌آمد
♥با دعاهای پشت در پشتم♥
باید این درد مختصر می‌شد
♥حرف‌ها را به کوه می‌گفتم♥
قلبش از…